0

Dag 7 – Binnen!

Foto: Marion Hoeffgen & Maarten ter Burg

BINNEN!! We zijn binnen! Na 700kms en een paar heel kleine stukjes omrijden (na teamberaad werd de GPS halverwege de week van mijn fiets gehaald en bij Andries opgeschroefd) bereikten we gisteren het centrum van Nijmegen. Jullie hadden gemerkt dat schrijver dezes bij de vorige update al lichtelijk week werd, maar nu ging de complete FC nat. Zwaaiend met de door Emma geconcipieerde FC Sam vlag werden we onthaald door enorm lawaai van een paar duizend supporters, waaruit Sam zich losmaakte om de laatste meters samen met ons te rijden. Een zeer emotionele mengeling van trots op de eigen prestatie en het besef dat Sam nog 10 keer zo hard bikkelt als wij.. niet voor niets eindigde hij in de top van ons trainingsklassement!

Voor de finish lagen nog 87 kilometers door bos en hei die redelijk soepeltjes werden afgevlamd. Achter de massieve kont van diesel loc Gijs kraakten sommige wagonnetjes maar de trein brak niet. Ramon vertoonde op de fiets exact hetzelfde gedrag als de avond ervoor op de Duchenne afscheidsdisco: in gepijnigde stilte scheef hangen, scheel kijken maar toch doorgaan. Ons sociale dier Jacques beleed zijn kwaaltjes in een openbare biecht: zijn knie deed pijn, zijn NASA huid brokkelde af in de dampkring van zijn broek en ja, zelfs zijn ketting deed pijn. Nadat hij ook nog een spectaculaire schuiver maakte, vreesden wij even dat hij niet meer op zou willen staan..

Maar daar hadden wij buiten Captain Carnaval gerekend, want Jacques wist de hele dag al waarvoor hij reed: het podium. Niet het ereschavot natuurlijk maar het CONCERTPODIUM. Jullie denken misschien dat ik overdrijf – wat ik in deze stukjes uberhaupt niet zou doen – maar het volgende is gebeurd. Voor die hossende menigte van 1000en mensen beklom Jacques, opeens weer in topvorm, centre stage, greep de microfoon en zette Una Paloma Blanca in, terwijl hij ook ons met zachte hand (alles aan die jongen is zacht) onder de spotlights dwong. Terwijl wij dan maar ‘Riding the Bock’ deden, een dansje dat we van Jacq en zijn carnavalsvrind Dick geleerd hebben, deed meneer nog een rondje Lenny Kuhr, Robert Long en andere nummers die iedereen kent maar alleen Jacq paraat heeft.

En met deze knaller (ondertussen werden we door Sam’s vader gedouched in roze champagne) eindigde dit fantastische jaar dat zonder jullie onmogelijk was geweest. Fietsen konden we al een beetje, de rest kwam van jullie! FANTASTISCH!! We hebben met inmiddels bijna 23.000 euro (jullie bleven maar bezig deze week!) een substantiële bijdrage kunnen leveren aan de 1,2 miljoen die Duchenne Heroes dit jaar heeft opgehaald.

Ons twee na laatste dankwoord is aan onze liefjes, die onze veelvuldige afwezigheid beloond zagen met een modderfiets in de kamer die ‘straks als ie een beetje is opgedroogd’ werd schoongemaakt. Zowel bij Gijs als als bij Maarten is de modder inmiddels doorgedrongen tot IN de wasmachine zodat ook de jurkjes nu vies uit de trommel komen.

Ons een na laatste dankwoord gaat naar de jongen die al zoveel aandacht kreeg in deze update. Jacques, jij bent dit hele feest begonnen, je was al langer betrokken bij Duchenne en je hebt ons erbij gehaald. Jouw discipelen Blondie, The Ramones, Herr Direktor, Capo tutti Campings en Mr. Big vonden het een totaal voorrecht om jouw teamgenoten te zijn, ook als je ons (weer) wilde knuffelen. You rock man, you rock. Rock on!!!!!

Laatste dankwoord is natuurlijk voor de held van dit verhaal: Sam. Makkertje, we hebben genoten van je humor, je foto’s, je zorgelijk gedetailleerde voetbalkennis en wat voor een koning jij in het algemeen bent. Een ding hebben we nog niet met je gedaan, en dat is een biertje drinken. We zullen dat binnenkort eens met je ouders overleggen!

Vrienden, adieu en tot snel!

FC Sam

FC Sam on stage

Captain Carnaval

De laatste loodjes...